Kitaplarıma Düşmanım Ben

Kitaplarıma düşmanım ben
Kopardılar beni hayattan
Gerçeğin önüne bir hayal çekip
Çaldılar kısa ömrümden

Kitaplarıma düşmanım ben
Mutluluk hep bilmekte sandım
Cehalette de mutluluk olduğunu
Hiçbir sayfada okumadım

Kitaplarıma düşmanım ben
Uzun dostluklar kurdular benimle
Biletimin mevkisi değişti
Döndüğümde kimseyi tanıyamadım

Kitaplarıma düşmanım ben
Vasatı mutlak kötü belledim
Oysa yetinmek de güzeldi
Çıktığım yerde de tutunamadım

Kitaplarıma düşmanım ben
Farklı düşündükçe büyüyecektim
Sesimi yükselttikçe anladım ki
Koca kainatta yalnız kaldım